Μία μόνο επιπλέον ώρα αδιάκοπης καθιστικής θέσης αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου, σύμφωνα με μελέτη

Γνωρίζουμε από καιρό ότι το πολύ καθισιό δεν κάνει καλό στην υγεία. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πόσο επιβλαβείς μπορούν να είναι οι πολλές ώρες καθιστικής συμπεριφοράς.

Αλλά, όπως αποκαλύπτει μια πρόσφατη έρευνα, δεν είναι μόνο ο συνολικός χρόνος που περνάμε καθιστοί κάθε μέρα αυτό που πρέπει να κοιτάξουμε.

Μια πρωτότυπη μελέτη, δημοσιευμένη στο PLOS Medicine, δείχνει ότι ο τρόπος με τον οποίο κόβουμε και συσσωρεύουμε τις περιόδους παρατεταμένης ανάπαυσης στη διάρκεια της ημέρας μπορεί να έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία.

Το πιο εντυπωσιακό: οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για κάθε επιπλέον ώρα παρατεταμένης καθιστικής θέσης στη διάρκεια της ημέρας, οι συμμετέχοντες στη μελέτη αντιμετώπιζαν σαφώς υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου και θνησιμότητας από καρκίνο.

« Αυτό που δείχνουν τα δεδομένα μας είναι ότι το να κάθεσαι πάνω από 30 λεπτά συνεχόμενα συνδέεται ιδιαίτερα με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου », αναφέρει ο Φρέντερικ Χο, επιδημιολόγος και κύριος συγγραφέας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.

« Τα καλά νέα είναι ότι το να σπάει κανείς τον χρόνο που κάθεται με κάτι τόσο απλό όσο ένα σύντομο περπάτημα θα μπορούσε να είναι προστατευτικό. »

Σε αυτή την έρευνα, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερα από 91.000 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη UK Biobank, ένα μακροπρόθεσμο ερευνητικό πρόγραμμα που παρακολουθεί την υγεία περίπου μισού εκατομμυρίου ανθρώπων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Στην κοόρτη που μελετήθηκε εδώ, οι συμμετέχοντες είχαν μέση ηλικία 56 ετών και δεν είχαν ιστορικό καρκίνου.

Ο καθένας φόρεσε έναν μετρητή δραστηριότητας με επιταχυνσιόμετρο στον καρπό για επτά συνεχόμενες ημέρες, ο οποίος παρακολούθησε το επίπεδο κίνησης, καταγεγραμμένο ως καθιστική συμπεριφορά ή ως ελαφρά, μέτρια ή έντονη σωματική δραστηριότητα. Οι ερευνητές στη συνέχεια παρακολούθησαν την κατάσταση της υγείας τους για περίπου 12 χρόνια.

Κατά την παρακολούθηση, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα συνολικά επίπεδα καθιστικής συμπεριφοράς συνδέονταν με χειρότερα αποτελέσματα υγείας, συμπεριλαμβανομένου υψηλότερου κινδύνου διάγνωσης καρκίνου και θανάτου από αυτόν, μετά από συνυπολογισμό της ηλικίας, του φύλου, της εθνικότητας, της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, του μορφωτικού επιπέδου και των διατροφικών παραγόντων και παραγόντων τρόπου ζωής.

Αλλά όταν οι ερευνητές εξέτασαν τα μοτίβα του καθιστικού χρόνου, ανακάλυψαν ότι δεν είναι ίσος όλος ο χρόνος που περνάμε καθιστοί.

Πιο συγκεκριμένα, μετρήθηκαν δύο διακριτοί τύποι καθιστικής δραστηριότητας: η παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά (περίοδοι καθίσματος 30 λεπτών ή περισσότερο, από τις οποίες το 90% του χρόνου ήταν καθιστικός), και οι διακοπτόμενες καθιστικές συμπεριφορές (καθιστικές περίοδοι κάτω των 30 λεπτών, ή μεγαλύτερες περίοδοι αρκετά κατακερματισμένες από μη καθιστική δραστηριότητα).

Σύμφωνα με τα δεδομένα, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο σχετικές μορφές ανάπαυσης.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι για κάθε επιπλέον ώρα την ημέρα που περνούσε σε παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά, οι συμμετέχοντες στη μελέτη είχαν 9% υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρκίνο, όποιος κι αν ήταν αυτός.

Κάθε επιπλέον παρατεταμένη ώρα συνδέθηκε επίσης με υψηλότερη επίπτωση καρκίνου (3% περισσότερο), ενώ η επίπτωση των καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και των καρκίνων που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 2 αυξανόταν και οι δύο κατά 5%.

Αυτές οι εκτιμήσεις σχετικού κινδύνου μπορεί να φαίνονται μέτριες, αλλά εδώ μετράει ο σωρευτικός χρόνος, με κάθε ώρα να προστίθεται στον κίνδυνο καρκίνου.

Αντίθετα, η διακοπτόμενη καθιστική θέση συνδέθηκε με σαφώς καλύτερα αποτελέσματα υγείας.

Κάθε ώρα διακοπτόμενης καθιστικής συμπεριφοράς συνδέθηκε με 18% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο και με μείωση 6% στη συνολική επίπτωση του καρκίνου.

Η επίπτωση των καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και των καρκίνων που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 2 μειωνόταν επίσης κατά 9% και 10% αντίστοιχα, σε όσους κινούνταν κατά διαστήματα.

« Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι οι επιπτώσεις της καθιστικής συμπεριφοράς στην υγεία μπορεί να εξαρτώνται όχι μόνο από τον συνολικό καθιστικό χρόνο, αλλά και από το αν αυτός ο χρόνος συσσωρεύεται σε παρατεταμένες περιόδους ή διακόπτεται από δραστηριότητα », εξηγούν οι ερευνητές στο άρθρο τους.

« Αυτό το μοτίβο είναι βιολογικά εύλογο: πειραματικές μελέτες έχουν δείξει ότι η διακοπή της παρατεταμένης καθιστικής θέσης με σύντομες περιόδους δραστηριότητας μπορεί να βελτιώσει τις μεταβολικές αποκρίσεις σε σύγκριση με την αδιάκοπη καθιστική θέση. »

Πέρα από τη σύγκριση των δύο τύπων καθιστικής συμπεριφοράς, τα αποτελέσματα προσφέρουν επίσης νέα στοιχεία για τη σημασία της άσκησης στην αντιστάθμιση αυτού του είδους κινδύνων για την υγεία.

Η μοντελοποίηση υποδηλώνει ότι η αντικατάσταση μόλις μίας ώρας την ημέρα καθιστικής συμπεριφοράς με σωματική δραστηριότητα μπορεί να φέρει αισθητές βελτιώσεις στην υγεία, που συνδέονται με μείωση των εκβάσεων που σχετίζονται με τον καρκίνο.

Στη μελέτη, η αντικατάσταση μίας ώρας την ημέρα παρατεταμένης καθιστικής συμπεριφοράς με ελαφρά σωματική δραστηριότητα αντιστοιχούσε σε κίνδυνο θνησιμότητας από καρκίνο μειωμένο κατά 12% και σε μείωση 6% της επίπτωσης του καρκίνου.

« Οι σημερινές συστάσεις υγείας επιμένουν πολύ στη μέτρια ή έντονη άσκηση, αλλά τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η ελαφρά κίνηση δεν πρέπει να αγνοείται », αναφέρει ο Χο.

Φυσικά πρέπει να σημειωθεί ότι λόγω της φύσης αυτής της παρατηρησιακής έρευνας, τα αποτελέσματα μπορούν να δείξουν μόνο συσχετίσεις στα δεδομένα και δεν υποδεικνύουν ότι η αλλαγή της καθιστικής συμπεριφοράς με αυτόν τον τρόπο θα μειώσει οπωσδήποτε τον προσωπικό κίνδυνο καρκίνου.

Αλλά τα αποτελέσματα κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με ένα σύνολο συναφών ερευνών, συμπεριλαμβανομένων μελετών που αποδεικνύουν τη σύνδεση ανάμεσα στην καθιστική συμπεριφορά και τη χρόνια φλεγμονή, και εργασιών που δείχνουν πώς οι επιδράσεις της σωματικής δραστηριότητας θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις προσπάθειες πρόληψης του καρκίνου.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να αναγνωριστεί ότι ακόμη και πολύ μικρές ποσότητες καθημερινής δραστηριότητας που σπάνε τις μεγάλες περιόδους καθίσματος φαίνονται ωφέλιμες για την υγεία, και αυτό δεν πρέπει να το χάσουμε από τα μάτια μας.

« Από όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που έδειξε τις διαφορετικές συσχετίσεις της διακοπτόμενης και της παρατεταμένης καθιστικής συμπεριφοράς με τις εκβάσεις που σχετίζονται με τον καρκίνο », γράφουν οι ερευνητές.

« Δεδομένης της υψηλής επικράτησης της καθιστικής συμπεριφοράς, ακόμη και μέτριες συσχετίσεις θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία. »

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο PLOS Medicine.

Πηγή: Article365.fr